We zijn er bijna!

Nog enkele uren slaap en we vertrekken naar Belgie voor de feestdagen. Donderdagmorgen zitten we om 08h00 op het vliegtuig om 17 uur later (vrijdagochtend) aan te komen in Brussel. Vrijdagavond... fritten en een curryworst special! Niet dat we hier niet genoeg vetzakkerij binnen krijgen maar het is zo typisch Belgisch.

PS: Joris, happy birthday en een dikke proficiat! See you in 2 days... with the presents.

Vergeet vooral je paraplu niet...

Het is alweer voorbij. Wat een leuke witte Kerst ging worden, is vandaag omgetoverd tot een nat en druilerig herfstweertje. De temperaturen hangen tussen 2 en 5 graden celcius en het regent hier al de hele dag. Tot zover onze eerste sneeuwervaring. Well, back to basics. Or should I say, typical Belgian weather.

Give me a white line!

Vanmiddag de eerste sneeuwbui gehad... Op een dik uur tijd lag er een paar cm sneeuw en brak de 'White Panic' los in Portland. Iedereen begon onmiddellijk aan 15 km/uur te rijden (incl. autosnelweg) en verwoede pogingen te ondernemen om voor nachtval thuis te zijn. Je zag autos op lichte hellingen al slippend achteruit glijden, strooiwagens die een hele karavaan wagens achter zich hadden en zware trucks die vervaarlijk uitziende sneeuwkettingen om de banden trokken. Een grappig gevolg van de sneeuwval was het sluiten van verschillende winkels om ervoor te zorgen dat het personeel veilig en vooral voor de nachtinval thuis kon zijn. Ze hebben hier een heilige schrik om te rijden in de sneeuw in het donker (geen verlichte wegen). Vol jolijt over het witte wonder waren we op pad voor onze last minute kerstshopping... om tot de ontdekking te komen dat de meeste winkels hun deuren gesloten hadden omwille van het weer. We zijn dan terug in de auto gekropen om anderhalf uur later thuis aan te komen (onder normale omstandigheden duurt die trip 15 minuten). An was volledig in Kerststemming tot ze een eerste sneeuwbal haar richting zag uitkomen. Daarna was het heel wat minder...

Beetje fris.

Het begint hier in Portland deftig koud te worden en vanmorgen lag er een goede laag rijm. We hebben ineens gemerkt wat het grote nadeel is aan automatische versnelling... Weinig of geen controle wanneer je (rustig) afremt. Zelfs aan 15km/uur begon de wagen af en toe weg te schuiven. Dat kan ook aan de wagen liggen natuurlijk (vooral onze rijstijl niet in vraag stellen). Hij moet straks naar de garage voor gewoon onderhoud. Dan kan ik ineens vragen of er andere banden op moeten en/of we die automatische tractie-controle moeten laten aanstaan met dit weer. Heeft iemand daar ervaring mee? Any tips? Omdat Amerikanen altijd zeer voorzichtig zijn en bij de minste (virtuele) gladheid hun snelheid halveren, stonden de straten vanmorgen lekker volgepakt. Mij hoor je niet klagen, met een glijgrage auto doe ik niets liever dan aan 10 km/uur voortschuifelen.

En neen, we hebben het niet over de Porsche... (tractie-controle op een oldtimer?)

Gewoon perfect!

Zaterdagmorgen zijn we iets voor 8 uur in de auto gesprongen, richting skigebied Mount Hood Meadows in Oregon. Een kleine 2 uur later geparkeerd, skipassen en skimateriaal voor An gaan halen en we konden beginnen. Het weer viel ongelooflijk mee. Een paar locale skiers wisten ons te vertellen dat je hier meestal een soort van lichte (snijdende) sneeuwregen hebt maar daar viel vandaag niets van te merken. Staalblauwe hemel, volle zon en af en toe een eenzaam wolkje. Dit is genieten! De sneeuw is hier anders dan in Europa. Veel meer poeder dan 'plak' en relatief weinig ijsvorming waardoor de pistes er naar onze maatstaven zalig bijliggen. De berg zelf is een 3500 meter hoog en met de liften geraak je ongeveer tot op 3000 meter. Het snowboard-gebeuren is hier veel sterker aanwezig dan in Europa. 60% of meer van de pistegebruikers staan op een board (de skiers zijn hier in de minderheid). Onder de middag wat te eten gehaald en in het zonnetje liggen bakken. Het gevoel is onbeschrijflijk: niet veel volk, zalig weer, goede pistes en de sfeer van een week Oostenrijk op anderhalf uur van je voordeur. Zeker voor herhaling vatbaar... misschien moeten we eens voor een lang weekend naar Utah gaan, de beste skigebieden van Amerika liggen daar. Veel foto's zijn er niet want de batterij van de camera liet het na 2 stuks afweten... sorry!

We wish you...

Eergisteren was er een etentje 'downtown' voor alle expats en partners. Een deel van de dames had ik al gezien op de coffeemornings dus was het nu mijn beurt om An aan wat mensen voor te stellen. Voor de onwetenden, op de maandelijkse coffeemornings komen alle partners van de Nike-expats tesamen voor een hapje en een drankje... Guess what, so far I'm the only guy there. Things will probably change because Tim (a really fun english guy) arrived and will be joining me next time.

Omdat we met de feestdagen naar huis komen maar hier niet helemaal in de kou willen zitten, heeft An al een beetje haar best gedaan om een kerstsfeer te creeeren. Spijtig genoeg waren de kerstlichtjes uitverkocht in de Home Depot dus zitten we voorlopig met een mini-kerstboom (Thanks, Linda!) waarvan de lichtjes niet werken (220v ipv 110v) en een schotel met kerstballen. Vanmiddag is hier de eerste sneeuw gevallen (aan de oostkant van Portland... dus niet bij ons).

Als alles meezit gaan we zaterdag een dagje skien! Vandaag mijn board binnengedaan om te laten waxen en onderweg gestopt voor sneeuwkettingen Die zijn hier verplicht als je de berg opgaat, ook al gebruik je ze niet. Je kan ze in de lente terugbrengen als je ze niet geopend hebt :-)

Momenteel zijn we aan het kijken naar de finale van 'America's Next Top Model'. Spannend! Wordt het Nik of Nicole? En daar komen ze... nee, eerst nog een reclameblok en jawel, het is Nicole!! ... en daar begint ze op nationale tv een potje te schreeuwen!

Beeldmateriaal!

Op de link rechts kan je wat van onze foto's zien. Bedoeling is dat daar met de regelmaat van de klok wat nieuwe worden bijgezet. Wanneer je een foto aan het bekijken bent en je wil hem nog groter zien, gewoon linksboven van de foto op 'all sizes' klikken. Veel succes ermee!