Beetje druk.

Vorig weekend onze eerste Thanksgiving-dinner gehad. We zijn eerst bij vrienden gaan aperitieven en daan gaan eten bij Mc Meniman's. Vooral de 'pecan-pie' viel bij mij zeer in de smaak! Vrijdag lekker uitgeslapen en 's avonds naar een optreden van Morris Day & The Time gegaan. Voor de onwetenden, die kerels waren dikke vriendjes met zijne Purperen Hoogheid in de jaren tachtig en staan garant voor een avondje stomende funk.

Zaterdagmorgen vertrokken we richting kust naar Cape Lookout State Park voor lekkere wandelingen en een overnachting in een 'yurt'. Een yurt kan je best vergelijken met combinatie van een hut en een tent, voorzien van verwarming, electriciteit en een bed. Enig nadeel is dat je redelijk dicht in contact met de natuur zit. Een slapeloze onweerachtige nacht later waren An en ik nogal moe. Een overnachting in een National Park gaan we zeker opnieuw doen maar volgende keer proberen we een 'cabine' uit. Dat is een soort van blokhut-bungalow met iets meer bescherming tegen de natuurelementen :-)

Zondagmorgen had ik een kayak-afvaart van de Tillamook River gereserveerd die spijtig genoeg in het water viel toen bleek dat de organistor onze reservatie volledig over het hoofd had gezien. Spijtig maar geen probleem... Ondertussen hebben we al een terugbetaling en een bon voor twee gratis kayak-trips in de bus gehad. 'It's all about customer-service, baby!' An en ik zijn doorgereden langs de kust en hebben een dutje in de zalige middagzon gedaan voor we 's middags terugreden. Het weekendje heeft ons wel deugd gedaan, je hebt hier meer het gevoel dat je lang weg bent geweest. Dat is een voordeel in Portland, je bent hier op anderhalf uur van de bergen en even ver van het strand. Als er dan nog bergen vlak aan het strand liggen... Afin, you get the picture.

Deze week zijn we terug druk aan het werk. Enige tegenvaller was mijn pc die het maandagmorgen liet afweten en dinsdagnamiddag terug een teken van leven gaf. Volgend weekend gaan we shoppen... voor een kerstboom. Dat belooft!

Happy thanksgving!

Naast Christmas is dit 'the next big thing' voor de Amerikanen. Dit lang weekend ligt heel de natie plat en gaat iedereen zijn of haar familie opzoeken. It's the big turkey in the oven thing, remember... Binnen 3 dagen begint de aanloop naar het Kerstfeest en gaan we hier een aantal weken commercieel om de oren worden geslagen met Santa Claus, Rudolf en ijsstronken. Nu zelf nog kerstkado's vinden, it won't be easy.

Het was weer plezant vanmorgen.

Ondanks het lekker winterweer, is het hier 's morgens evengoed krabben om de voorruit vrij te maken. Dat komt ervan als de ene garage voorzien is voor de oldtimer en de andere volstaat met allerhande meubeltjes en stapels karton. Na An te hebben afgezet, ben ik lekker in het meubelbouwen geslagen en heb wat extra verlichting opgehangen. Op de eerste foto kan je zien welke knappe verlichting er eerst hing. Ik heb An echt moeten overtuigen om die van het plafond te halen, ze was er weg van!

Rond de middag een telefoontje van An met een qualitycontrol-update. De Nike-jet met 7 mensen aan boord (waaronder William -Bill- Perez, de CEO van het bedrijf) had problemen met het landingsgestel en was sinds 6 uur vanmorgen in de luchthaven van Hillsboro aan het cirkelen. Allemaal live te volgen op de televisie natuurlijk... 90% van de Nike-werknemers in Beaverton was vanmorgen aan een scherm gekluisterd maar niet aan het werk. Sensatie, sensatie! Enkele minuten voor dat het toestel aan een laatste ronde begon voor de noodlanding, klapt dat onding uit en maken ze een prachtige landing. En toen ging iedereen weer aan het werk.

Beetje vermoeiend.

Hehe, net terug van Ikea (2e keer sinds onze aankomst). Ditmaal waren we goed voorbereid. Onze lijstjes, meetlat en fototoestel in de aanslag liepen we rond 13h30 de winkel binnen. 7 uur later, bijna 5 volle karren en 2 borden zweedse zalm met gestoomde groentjes rijker, vielen we bijna omver van het lachen toen bleek dat niet alles in onze wagen paste. Niet dat ie klein is met 3 rijen zetels en een koffer maar we hadden blijkbaar te veel ijdele hoop. We hadden de meubels niet thuis laten leveren omwille van de hoge transportkosten bij het online bestellen. Ons eerste idee was om een aantal artikelen daar te laten en ons geld daarvoor terug te krijgen (dat is hier geen probleem). Na een vol uur zeveren met de customer service en de home delivery-afdeling bleek dat het bestellen aan de telefoon veel goedkoper is dan online. Blijkbaar worden telefonische bestellingen via UPS gedaan en de online-bestellingen door de firma 'Pokkeduur'. Om een lang verhaal kort te maken... De volledig volgeladen wagen halfleeg geladen en alles wat er niet instak voor 140 dollar thuis laten bezorgen. An en ik redelijk blij want de auto was wel degelijk overladen en het zou nogal gevaarlijk zijn om daar een 350 km mee te doen. Anyways, maandag en dinsdag worden knutseldagen voor mij - hiephoi!

Net geen terras-weer maar toch...

Even een kleine weer-update. Sinds enkele dagen heeft de overvloedige regen plaatsgemaakt voor een prachtige winter(herfst)-zon. We halen hier bijna 18 graden en kunnen zelfs buiten op het terras van Starbucks een koffie drinken (zolang we in het zonnetje zitten). Aah, lekker genieten. Iets minder voor An want die heeft het deze week heel druk met workshops. In het weekend zorgen we er wel voor dat zij ook haar dosis frisse buitenlucht kan opsnuiven.

Zondag een nieuwe 'road-trip' naar Ikea, we hebben nog wat meubels nodig. Op de Ikea-website kan je natuurlijk online bestellen en An en ik besloten 2 weken geleden hun service uit te proberen. Volgende stap was het afzeggen van de bestelling toen bleek dat de transportkosten 35% van de aankoopkosten gingen uitmaken. Blijkbaar bieden ze de mogelijkheid wel maar willen ze het niet promoten. Gelukkig wordt er in 2007 een Ikea-winkel in Portland gebouwd... Tegen dan zijn we bijna terug in Belgie (normaal gesproken toch). Zondag zitten we dus weer een dagje in de auto.

Victor is mijn beste vriend...

In tegenstelling tot ons huurhuis in Korbeek-Dijle (jaren geleden), slagen de veldmuizen er hier wel in om je woning te infiltreren. Deze week hebben al vier muizen hun laatste adem uitgeblazen en we verwachten dat er de volgende dagen nog wel een paar het hoekje omgaan... Funny thing is dat de eigenaars van het huis gisteren langskwamen om een kijkje te nemen naar een 'zieke boom' in de tuin en tegelijkertijd iets in het gras kwamen strooien tegen de muizen. Toen An hen vertelde dat een aantal grijze freggels er al aan waren, zeiden ze ons dat het heel normaal was om muizen in je huis te hebben... 'It's no big deal, happens all the time'. Vriendelijk sorry maar daar verschillen we van mening. Tenzij je in landbouw- of natuurgebied woont, verwacht je geen elf-en-dertig muizen in je huis, zeker niet als het nog maar 5 jaar oud is. Anderzijds is het waarschijnlijk 'what you get' wanneer je alleen maar houten huizen neerpoot. Die baksteen in mijn maag blijft toch kriebelen, al was het maar om hem voor te stellen aan familie Muis.

The bum is back

Politiek kan je soms moeilijk uit de weg gaan, zeker wanneer je weer een typisch voorbeeld van 'praten zonder inhoud' te zien krijgt. Bush heeft vandaag ('Veterans Day') een speech gegeven waarin hij sterk uithaalt naar alle kritiek op de hele oorlog in Iraq en de discussie over de al dan niet aanwezige 'weapons of mass-destruction'. "While it is perfectly legitimate to criticize my decision or conduct of the war, it is deeply irresponsible to rewrite the history of how the war began." WTF? Niemand is hier iets nieuws aan het vertellen, er zijn nog steeds geen WoMD gevonden en met de regelmaat van de klok wordt er nog steeds aangetoond dat de 'Bush administration' het publiek heeft misleid om de oorlog te beginnen in the first place. Funny thing is dat de mensen in Portland zelf redelijk anti-Bush zijn maar zodra je het platteland oprijdt, je bijna alleen aanhangers van de president tegenkomt. Gelukkig hebben ze hier te weinig boerderijen want Kerry behaalde in Oregon iets meer stemmen dan zijn tegenstander. Dat maakt niet veel verschil voor de manier waarop dit land momenteel gerund wordt maar het maakt het wel gemakkelijker (lees 'veiliger') om met mensen over politiek te praten.

Tegelijkertijd is de groep armen in Amerika onrustwekkend aan het stijgen. Een direct gevolg van een nieuwe rage op de jobmarkt: 'commission only'-jobs. De werknemer moet noodgedwongen een job nemen waarbij geen loon, geen pensioen en geen ziekteverzekering door de werkgever wordt voorzien. Er wordt alleen op commissie verkocht en in veel gevallen moet er zelf geinvesteerd worden in de te verkopen producten. Een direct gevolg van de noodzakelijke 'downsizing' en herstructurering die zijn tanden laat zien aan het corporate America. Een knappe verduidelijking vind je hier.

Het is begonnen.

Sinds 2 dagen is het hier serieus beginnen regenen. Naar het schijnt, blijft het zo tot maart - ween! Dit weekend voorspellen ze ongeveer 30 cm neerslag, dat belooft! Vorig jaar hebben ze in februari 2 weken stralende zon gehad (meer dan 20 graden). We kijken er al naar uit.

Van serieuze hype gesproken...

Gisterenavond was het zo ver! Onze eerste Halloween-happening in de States! Na verschillende weken van snoep, pumpkins, ghosts en horror-movies, konden de kinderen van de buurt hun suikerspiegel in 1 nacht om zeep helpen. Onze 'heksenketel' gevuld met snoep, stonden we vol verwachting uit te kijken naar dit ongelooflijk gebeuren... Een 20tal kinderen en een halve pot snoep later bleek Halloween voorbij te zijn. Pretty much fun for as long as it lasts. Sommige outfits waren echt wel de moeite (chirurg in groen pakje, gespierde batman, cute vogelpak incl. vleugels). Andere kinderen waren duidelijk alleen op pad gegaan om snoep te krijgen - the expression 'Got Dressed In The Dark' comes to mind. Ah, well... meer snoep voor ons de volgende dagen.