Snowtime!

An had vrijdag en maandag verlof genomen dus konden we samen haar verjaardag (30!) gaan vieren in Park City, Utah. The Canyons (het skigebied daar) is 1 van de grootste en beste in de States. Vrijdagvoormiddag kwamen we na anderhalf uur vliegen aan in ons hotel en stonden we 2 uur later op de piste. Voor mensen die denken dat Europese skigebieden zo ongelooflijk zijn... de sneeuw hier is met niets te vergelijken. Het is een droge en losse poedersneeuw die het skien of snowboarden superzalig maakt. Zaterdag en zondag was het bewolkt en zondagnacht is er zelfs 20 cm van het witte goedje naar beneden gekomen. Maandag hebben we onder een staalblauwe hemel kunnen skien tot halfdrie en vlogen we met een lekker kleurtje om 18h richting Portland.

Het stadje 'Park City' viel 's avonds goed mee qua sfeer. We zijn gaan eten in een 'up-scale' Aziatisch restaurant dat achteraf zijn geld niet waard bleek te zijn. De bediening en de gratis champagne voor An's verjaardag vielen heel goed mee maar het eten was niet van de bovenste plank. Zondagavond was het 'SuperBowl XL' en zijn we het laatste deel van de match gaan kijken in 'No Name Saloon'. De Seattle 'Seahawks' tegen de Pittsburg 'Steelers'. Voor de Seahawks was het hun eerste superbowl en ze zijn (zoals algemeen verwacht) verslagen met 10-21. De saloon is op zich al het binnenstappen waard. De overdadige, chaotische inrichting ademt een gezellige sfeer uit en de buffalo wings (met superpikante saus, amai!) zijn zeker de moeite waard. De sfeerbeelden staan rechts bij foto's.

Vandaag was het back to basics. An is begonnen aan een zware 14 dagen van workshops (zeer lange dagen en veel stress) en ik heb meer dan voldoende voor handen om me mee bezig te houden.